10 خطای شایع که دیواره نوردان تازه کار مرتکب میشوند

نویسنده: باک یدور[1]

ترجمه: سلمان محمدی

اگر دارید یاد میگیرید چطور اولین صعود خود روی دیواره را داشته باشید پس اول از آمادگی کامل خود و همطنابتان و کسب مهارتهایی که برای یک چنین صعود فداکارانه ایی لازم هست مطمئن شوید. صعود دیواره بلند مستلزم برنامه ریزی زیاد و درک فنی کامل همه مکانیک سنگنوردی و تجهیزاتی است که دارید.

در اینجا 10 تا از شایعترین خطاهایی که مبتدیان دیواره نوردی مرتکیب میشوند آورده ایم:

1- عدم یادگیری بالاکشی

افراد زیادی را دیده ام که اولین صعود خود بر روی دیواره را بیشتر از هر عامل دیگری بدلیل ناکارآمدی در بالاکشی از دست داده اند. سیستمهای بالاکشی روی زمین خیلی ساده بنظر میرسند اما توصیه میکنم بدون تمرین عملی بالاکشی در یک یا دو طول در دنیای واقعی بالاکشی بار صعود نکنید. حتی اگر برنامه شما استفاده از یک سیستم 1:1 هم باشد ابتدا اشکال دیگر بالاکشی را برای مواردی که برنامه مطابق انتظار شما پیش نخواهد رفت یاد بگیرید.

همینطور یادتان باشد باشد همه صخره ها سر راست نیستند. استراتژی داشته باشید، مثل یک طناب اضافی برای پائین برای حل مسئله تروارس طولها. شما که نمیخواهید بگذارید کیسه بارها از کارگاهها آویزان شوند و در فضا باشند و به دویاره بخورند تا کل بطری های آب که به شما زندگی میدهند منفجر شود و اوضاعتان را خراب کنند! انتظار این را داشته باشید که ممکن است بالاکشی مشکل باشد پس اجازه ندهید اولنی تجربه دویاره نوردیتان خراب شود. این تنها بهایی است که برای پذیرش به دویاره میدهید. بقول فرماندار سابق :

هر کسی میخواهد دیواره نورد شود اما نمیخواهد بارهایی به سنگینی الاغ را بردارد.

1- نیاورد آب کافی

روی دیواره بودن مثل بودن وسط دریاست. اگر آب تازه و کافی نیاورده باشید به دردسر خواهید اتفاد. بداقبالی در این مورد این است که آب سنگین ترین باری است که روی دیواره حمل میکنید و همینطور مهمترین آنهاست. توصیه ایی که به من شد قبل از اولین صعودم به دویاره آوردن آب کافی برای دو روز بیشتر از آن زمانی که برای بودن روی دویاره برنامه ریزی کرده بودم. این کار در صورت از دست دادن وسایل، شکستن بطری ها، یا در صورت کند بودن صعود یا هر احتمال واقعی دیگری به شما مقداری فضای بیشتر میدهد.

3- نیاوردن غذای کافی یا انتخاب نامناسب غذا

خود را برای موفقیت تنظیم کنید و غذای فشرده با کالری کافی همراه ببرید. نگذارید افراد پست کلفت به شما بگویند مقداری چیپس فلفلی بیاورید و شکر کنید که غذای گربه نیست. سعی نکنید یک مارتون تغذیه بد داشته باشید و دیواره نوردی متفاوت نیست. چندین تن کالری خواهید سوزاند و باید سوخت گیری مجدد داشته باشید. مثل مورد آب باید در مورد غذا بیشتر به تخمین خود اضافه کنید.

آش جو همراه با کره بادام زمینی و تخم چیا برای شروع روز عالی خواهند بود. غذای دیگری که من دوست دارم سوسیس نمک زده است. مقداری زیادی کالری و نمک دارد که بدون برای ادامه کار به هر دو نیاز دارد. گزینه پر طرفدار برای شام برای بسیاری غذاهایی بسته بندی شده لقمه ایی با برنج پخته است. بر خلاف کوله پشتی غذاهایی که به آب اضافه نیاز ندارند گزینه خوبی هستند.

مکملهایی برای غذای اصلی شما مثل: شکلات، نان شیرینی، آب نباتهای خوب، قرصهای نمکی، یا حتی تامالها[1] (نوعی غذایی لقمه ایی) فروشگاه های روستایی. فقط تمام روز به خوردن ادامه دهید. بدن شما ممنون شما خواهد بود. خوب خوردن روی دویاره میتواند نسبتاً گران تمام شود اما اگر تازه وارد بازی شده باشید چرا از خود پذیرایی نکنید؟ میتوانید در ماجراجویی های بعدی خود روی دیواره به خود عذاب بدهید.

4- همراه داشتن زیادی آت-آشغال

آب و غذا زیاد بردارید اما وسایل دیگر را بگذارید در خانه بماند! آیا واقعا 30 تا جالباسی لازم دارید، یا یک ضبط صوت بزرگ چند تا بالاپوش که از مطمئن شوید عکسهای اینستاگرامتان خوب خواهد شد/ هر چند همه اینها جالب است اما در مورد چیزهایی که واقعا لازم دارید جدی فکر کنید. اگر بودنش فرقی در زنده ماندن شما نخواهد کرد یا بدتر صعود شما را خراب خواهد کرد بگذارید پائین بماند. اگر همه چیز خوب پیش برود در نوبتهای بعد وسایل دیگری هم همراه بیاورید، اما به شما هشدار میدهم آب ها را با سبک بار رفتن تا حد ممکن امتحان کنید.

5- پوشیدن بالاپوش اشتباه

روشن است که سنگنوردی با جین های آبی و پیراهن فلانل خفن هست اما واقعاً برای سنگنوردی بهترین انتخاب نیست. پوشبدن لباسهای سینتیکس، داشتن بارانی، و لایه های ایزوله امکان این که روی دیواره احساس بدبختی کنید، برنامه تا خراب شود یا محتاج امداد رسانی شوید را به حداقل خواهد رساند. فقط کنار میز پیتزا نگران تیپ و راحتی خود باشید نه روی دیواره.

6- آمادگی نامناسب برای کارهای قضای حاجت

از آنهایی نباشید که حاجت خود را کنار دیواره حل میکنند. کسی دوست ندارد پا روی حاجت کفتر چاهی بگذارد و این کارها باعث میشود سنگنوردان احمق جلوه کنند. کیسه و پوپ تیوب، محفظه قضای حاجت همراه ببرید و مواد دفعی خود را در کنتل نگهدارید. من در الکاپیتان با ظرفهای کنسرو برخورد کرده ام که تا لبه با مدفوع پر بودند. واقعا چندش آور و غیرقابل قبول است. اینها را در جاهایی مخصوص نگهدارید و زیز پا نگذارید. نرجرهای سنگنوردان یوسیمیت هر چقدر بخواهید کیسه های مجانی مورد نیاز رابه شما خواهند داد. لطفا از آنها استفاده کنید.

از این فیلم روش ساخت پوپ تیوب برای قضای حاجت را یاد بگیرید:

فیلم:

https://www.youtube.com/watch?time_continue=185&v=KdU_bG9Lioc

7- انجام تغییرات ناکارآمد

اگر در یوسیمیت بوده باشید سرتون رو برگردانید به ال کاپیتان میدوو[2] و سنگنوردانی را که در طولهای پائین در نوس[3] صعود میکنند تماشا کنید. افرادی را خواهید بود ساعتها در تغییرات حمایت وقت صرف میکنند. هر چند این طرف غلوو آمیز ماجراست کنجکاویتان روی زمان طولانی باشد که شما صرف شلوغ کاریها در حمایتها میکنید باشد. این طور مسائل خیلی سریع بیشتر و بیشتر میشود و 30 دقیقه ایی که در هر ایستگاه حمایت برای 30 تا طوب صرف میشود جمعاً 15 ساعت به زمان صعود شما اضافه میکند. افراد اینجا بیشتر از هر جای دیگری وقت هدر میدهند. مجبور نیستید سریع صعود کنید فقط لازم است برای موفقیت به صعود خود ا دامه دهید.

8- عدم داشتن مهارتهای لازم برای نجات خود/همطنابتان

خودامدادی موضوع مهمی است که مباحث زیادی را در میگیرد و لازم دارد. اگر موضوع اجرای خود امدادی پایه بطور کلی برای شما بیگانه است، در اینصورت شما به دیواره تعلق ندارید. کتابی بخوانید، کلاسی بروید و روی زمین تمرین کنید. از مهارت کافی خود و همطنابتان در این مورد اطمینان حاصل کنید. اتکایتان به امداد رسانی نباشد.

9- ناتمام گذاشتن برنامه!

آب و غذای اضافی آورده اید... چرا پائین بروید؟ سخت است؟ البته که سخت است. پس فقط کار را ادامه دهید. تیمهایی را دیده ام که موفقیتشان در صعود بعید بنظر میرسید صعود میکردند چون تسلیم نمیشدند در حالیکه تیمهای با تجربه تری بودند که تنها بخاطر اینکه صعود دیواره بلند راحت نبود برنامه را نیمه تمام میگذاشتند. قبل از اینکه کنسل شدن برنامه را اعلام کنید نفس عمیقی بکشید و سر همطنابتان داد نزنید و چیزی بخورید و یک طول دیگر صعود کنید.

10- عدم آشنایی با روش صحیح ناتمام گذاشتن ایمن برنامه

به هر دلیلی کارها خوب پیش نرفته. شاید قوزک پایتان شکسته و میخواهید خود را نجات دهید یا همطنابتان کل کیسه بار را انداخته. در هر صورت رسماً وقت آن شده که پائین بروید.

خیلی از افراد روش فرود ایمن و حمل لوازم خود به پائین را نمیدانند. من خودم تا وقتی که دوستی مرا دید که لوازم را داخل کیسه بار به پشتم انداخته ام و فرود میروم هم روش کار را نمیدانستم و خیلی سریع پیش آمد و به من گفت چه روش بدی برای این کار دارم! تلاش برای کنترل اینهمه وزن مشکل و خطرناک است. روشی که من برای فرود با کیسه های سنگین ترجیح میدهم اتصال آنها به هارنس و آویختن مستقیم آنها به ابزار استو کیسه ها را با اضافه کردن تسمه از بین پاهای خود بیاویزید تا بتوانید هنگام پائین آمدن آنها را براحتی با دست راست-ریست کنید. حتما از یک پروسیک برای بکاپ استفاده کنید و آرام پیش بروید.

باک یدور کوهنوردی است که حدود یک دهه است سنگنوردی میکند و عضو جسستجو و نجات یوسیمیت است. دوره های آموزشی نجات را گذرانده و دوره های متعدد آموزشی YOSAR را طی کرده است. سنگنوردی با استعداد است که روی صخره های بزرگ بشکلی ایمن فعالیت میکند.

آموزشهای فنی باک ترکیبی از سالهای ترجبه سنگنوردی وی است که به وی این امکان را داده است که خطاهای کافی مرتکب شود تا در این آرزو باشد که به شما کمک کند از این خطاها اجتناب کنید.

منبع: